Ağlarım var mı ötesi..

Biliyorum benim blogum moda blogu olmaktan çıktı ama bu ruh haliyle modaya odaklanamıyorum...
Zevkle başlanılan stajımın 1 haftasını güzel güzel geçirdim okadar sevdim ki şimdi alsınlar bizi çalışalım diyordum..
Büyümekle beraber çalışmak ve sorunlar daha çok bizimle oluyormuş farkettim...
ben 1 sta jyerim laboratuvar seçemem biliyorum ama diğerlerine tanın haklardan bende yararlanmak isterim..sürekli aynı yerde kalmak istemem..belki de kalmam doğru olsada...
isteğimi dile getirdim..sonramı.. 1sürü bahanee. benim bölümüm ilgilendirmezmiş...eleman eksiği varmış(benim sorunum değil!!)...stajyer üzerinden eleman eksiği mi görülüyormuş....bu anlattıklarım dün oldu en sonundada beni zorla başka bölüme vermek istedi tamam gitmem diye inat ettim burada hatalıyılım kabul..
Bugün aynı muhabbet gene açıldı ben değil amcacık gelmiş devam ediyormusun diyor...başladım ağlamaya:(:(buarada dünde ağlamıştım:(:(haksızlığa hiç gelememm hiçte susmam
hem söylerim hem ağlarım...
ilk tartışmaıda yaşımış oldum.)((
iş hayatı derdi annem ilkini gördükk...hala düşündükçe ağlıyorum..buaralar niye bukadar sulu gözlü oldum ya:(:(